憶yì秦qín娥é（（邯hán鄲dān道dào上shàng望wàng叢cóng臺(tái)tái有yǒu感gǎn））--曾céng覿dí
風(fēng)fēng蕭xiāo瑟sè。。邯hán鄲dān古gǔ道dào傷shāng行xíng客kè。。傷shāng行xíng客kè。。繁fán華huá一yī瞬shùn，，不bù堪kān思sī憶yì。。叢cóng臺(tái)tái歌gē舞wǔ無(wú)wú消xiāo息xī。。金jīn尊zūn玉yù管guǎn空kōng塵chén跡jī。。空kōng塵chén跡jī。。連lián天tiān草cǎo樹shù，，暮mù云yún凝níng碧bì。。
憶秦娥（邯鄲道上望叢臺(tái)有感）。宋代。曾覿。 風(fēng)蕭瑟。邯鄲古道傷行客。傷行客。繁華一瞬，不堪思憶。叢臺(tái)歌舞無(wú)消息。金尊玉管空塵跡。空塵跡。連天草樹，暮云凝碧。