挽wǎn大dà宗zōng伯bó吳wú巒luán徲tí先xiān生shēng--張zhāng煌huáng言yán
冰bīng棱léng玉yù尺chǐ倚yǐ容róng臺(tái)tái，，一yī片piàn孤gū忠zhōng天tiān地dì哀āi。。儼yǎn爾ěr須xū眉méi留liú四sì皓hào，，黯àn然rán慧huì孛bèi入rù三sān臺(tái)tái。。
引yǐn年nián難nán遂suì懸xuán車chē去qù，，逐zhú日rì徒tú悲bēi化huà杖zhàng回huí！！深shēn負(fù)fù先xiān生shēng歸guī骨gǔ望wàng，，吳wú江jiāng楓fēng冷lěng鶴hè還hái來(lái)lái。。
挽大宗伯吳巒徲先生。明代。張煌言。 冰棱玉尺倚容臺(tái)，一片孤忠天地哀。儼爾須眉留四皓，黯然慧孛入三臺(tái)。引年難遂懸車去，逐日徒悲化杖回！深負(fù)先生歸骨望，吳江楓冷鶴還來(lái)。